CrocodileBird Society ได้เล่นด้วยน่อ อิ อิ

สวัสดีขอรับ หลังจากที่ห่างหายไปนานโขเลย

ข้าพเจ้าไม่ได้มาอัพบลอคตั้งนาน พอได้มาอ่านอีกที

ตอนนั้นตรูเป็นบ้าอะไรฟร่ะ......?? - -"

ห่างหายไปเกือบปีนึงได้เลยขอรับ
นับตั้งแต่ครั้งที่อัพบลอคครั้งล่าสุด
กลับมาคราวนี้มีอะไรเกิดขึ้นมากมายเหลือเกิน
ในอดีตนั้น ข้าพเจ้าท้อแท้ถดถอย ความรู้สึกเป็นเหมือนคนบ้าคนหนึ่ง
แต่ก็หลุดออกมาได้จากวังวนนั้น เป็นเพราะมีสหายที่ดีเหลือเกิน

ขอบคุณทุกคนใน The Gang ของข้าพเจ้าจริงๆ

ขอบคุณ "แม่ยอดหญิง" ที่คอยเป็นห่วงความรู้สึกของข้าพเจ้า
ทุกคำพูด ทุกการกระทำ ทุกเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน
ขอบใจแกมากนะ เพื่อนที่ดีที่สุดของข้าพเจ้า

ขอบคุณ "I D" เธอเป็นหญิงแกร่งที่คอยเป็นห่วงเป็นใยเพื่อนคนนี้
ขอบคุณคำพูดที่เป็นกำลังใจให้ แม้เธอเองอาจจะอยากใช้เวลากับคนของเธอ
แต่เธอก็ดูแลข้าพเจ้าเสมอมา ขอบคุณมากนะ I D

ขอบคุณ "Eistien" เธออีกคนที่เป็นที่ปรึกษาข้าพเจ้า ในยามที่โดดเดี่ยว
บางทีเธอเป็นคนที่มีปัญหาเองเหมือนกัน แต่เราสองคนก็ต่างแบ่งปันความรู้สึกนั้น
ด้วยกันเสมอมา ขอบคุณเธอที่เข้าเรียนแทนข้าพเจ้า เมื่อข้าพเจ้าบาดเจ็บล้มป่วย
และต้องทำงาน ไม่รู้จะหาคำพูดใดๆมาพูด แต่ก็รักแกเสมอนะ

ขอบคุณ "ญ โหน่ง" แม้ว่าเธอจาป่วยไม่สบายบ่อย แต่เธอก็มักจาถามเพื่อว่าสบายดีมั้ย
ข้าพเจ้าล่ะเป็นห่วงเธอจริงๆ ดูแลตัวเองให้มากๆนะ อยากอยู่กับเธอไปนานๆ ถ้ามี
ปัญหาอะไร ก็บอกเพื่อนๆบ้าง อย่าเก็บไว้คนเดียว ไม่รู้ว่าเธอจาอ่านข้อความนี้มั้ย
ฝากใครสักคนไปบอกเธอทีนะ

ขอบคุณ "Moomeaw" แม้เราสองคนจะไม่ค่อยได้เดินไปไหนมาไหนด้วยกันแล้ว
แต่ข้าพเจ้าก็ยังคิดถึงเธอเสมอนะ เกิดมาแทบไม่เคยมีใครเดินมาตบหัวลูบหลัง
เล่นกับข้าพเจ้าแบบนี้ตลอด เพราะว่าเวลาเรียนทำให้เราห่างกัน แต่ความรู้สึกรักเพื่อน
ยังคงเดิมนะ มีอะไร หรือไม่มีใครคุยก็โทรหาข้าพเจ้าได้น่อ

ขอบคุณ "น้องหมา ><" ขอโทษที่ไม่อยากเอ่ยนาม ณ ที่แห่งนี้ ความจริงก็เกรงใจเธอ
แม้ว่าเราจะอายุต่างกัน แต่สิ่งนี้ไม่ได้เป็นกำแพงกั้นความเป็นเพื่อนของสองเราเลย
ขอบคุณเธอจริงๆ ที่คอยพูดเป็นกำลังใจให้ ในยามที่เหงา ในยามที่ท้อแท้ คำพูดของเธอ
เป็นดั่งแสงที่ส่องสว่างในยามที่ท้องฟ้าและดวงดาวนั้นมืดดับลง ขอบคุณเธอจริงๆนะ รักเธอจริงๆ

ขอบคุณ "outbreak" ตอนแรกนึกว่าจะไม่มีใครที่กล้ากัดข้าพเจ้าซะแล้ว แต่ก็มี
แกที่ยังเล่นด้วยกันจนถึงทุกวันนี้ แม้ว่าช่วงนี้แกจะเปลี่ยนไปเยอะ ไม่ค่อยเป็นเหมือนเก่า
แต่ข้าพเจ้าจะไม่ลืมความเป็นเพื่อนของสองเรา ถ้าคิดจะดูแลใคร ก็พยายามดูแลเค้าคนนั้น
ให้ถึงที่สุดเถอะนะ บางทีการเที่ยวดูแลคนที่ไม่ใช่คนๆนั้นของเรา มันอาจทำร้ายคนที่รักแก
นะ อย่าลืมว่า ยังมีคนที่เค้าเป็นห่วงแกมาก รู้สึกตัวได้แล้วนะ ไอ่เพื่อนยาก

และขอบคุณ "เพื่อนๆทุกคน" ที่เข้าใจความรู้สึกของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าไม่อาจลืมได้ ทั้งที่
ข้าพเจ้าไม่ได้ไปช่วยงานอะไรมาก บางคนก็เข้าใจ บ้างก็ไม่ แต่ทุกคนก็ยังดีกับข้าพเจ้าเสมอมา
ขอโทษทุกคนในรุ่น ณ ตรงนี้ละกัน ว่าตลอดมา ข้าพเจ้ามีภารกิจต้องทำงานหาเลี้ยงชีพ
ข้าพเจ้ายังต้องแบกรับภารกิจอันใหญ่หลวงไว้ ขอโทษที่ไม่อาจทิ้งน้องและแม่คนเดียวของข้าพเจ้า
ไป ขอโทษที่ไม่ได้ไปงานสำคัญ ขอโทษที่อาจจะทำให้ใครหลายคนเข้าใจผิด

เรื่องอะไรที่มันเคยเกิดขึ้น ข้าพเจ้าก็อยากลืมมันไป แต่ใจหนึ่งก็ไม่เคยได้ขอโทษคนอีกหลายคน
ปัญหาที่เกิดขึ้นนั้น ไม่รู้มันเริ่มจากข้าพเจ้าเองรึเปล่า? ที่ดันไปอยู่ ณ ที่ๆ ไม่ใช่ของตน
บินขึ้นไปอย่างโดดเดี่ยว อาจจะกล้าเกินไป แต่ข้าพเจ้าก็ยังดิ้นรนทำ จนมันถึงขีดสุด
ที่มนุษย์คนหนึ่ง ที่หัวใจอ่อนล้าจะทนไหว ก็ตกลงมาราวกับแมลงหมดอายุไข
ถึงกระนั้น ข้าพเจ้าก็อาจจะเคยสร้างบาดแผลทิ้งไว้ ซึ่งมันไม่ควรจะเกิดขึ้นเลย........
ขอโทษจากใจอีกที ว่าข้าพเจ้าไม่เคยคิดที่จะได้อำนาจมาครองไว้ เพียงแต่เวลานั้น
มีสิ่งที่ไม่ถูกต้องได้เกิดขึ้น สิ่งที่จะเป็นผลร้ายต่อเพื่อนที่ข้าพเจ้ารัก ข้าพเจ้าจึง
ไม่อาจปล่อยมันไว้ได้ จึงได้เผลอตัวจัดการไปโดยไม่รู้ตัว อาจจะขัดใจใครบ้างก็ขออภัยนะ
ไม่ได้มีเจตนาจะให้เหตุการณ์ต่างๆมันเลวร้ายลงแบบนี้ จากนี้ไปจะขอเป็นกำลังใจ
และพลังผลักดันเพื่อนๆอยู่ข้างหลังตรงนี้เอง ถ้าเกิดมีปัญหาอะไร ก็บอกข้าพเจ้าได้
ยินดีที่จะทำเสมอ และขอบอกไว้นะตรงนี้นะ....ยังรักเพื่อนๆเสมอมา และรักตลอดไป

เฮ้อ!! หมดแล้วที่ต้องการสารภาพ
ช่วงนี้แวะมาอัพบลอคก่อนสอบขอรับ
อีกไม่นานก็จะปิดเทอมแล้ว ใครมีโปรแกรมอะไรกันบ้าง
ข้าพเจ้าก็มีเหมือนกัน แต่มันอาจจะเป็นการทำงานที่ลำบากมากมาย
เหอ เหอ ยังไงซะ ก็ยังดีที่ได้ทำ อาจจะไม่ได้กลับบ้านเกิดเมืองนอน
ก็ไม่เป็นไร บ้านเราไม่ได้หายไปไหนหรอกน่อ
ปีนี้จะพยายามต่อไปขอรับ ใครมีอะไรมาเล่าสู่กันฟัง
ก็อย่าลืมบอกข้าพเจ้านะ